Zaręczyny

Rzymski zwyczaj ofiarowywania pierścionka zaręczynowego jako gwarancji dopełnienia kontraktu małżeńskiego został usankcjonowany przez Kościół, a następnie, na początku XIII wieku, spopularyzowany. Średniowieczni Włosi uszanowali diament jako symbol przy zaręczynach mówiący o zgodzie między mężem a żoną.

Idealnym pierścionkiem zaręczynowym jest jedno-kamieniowy pierścionek z diamentem o szlifie brylantowym. Klasyczny wzór takiego pierścionka to tzw. chaton, o prostej, czystej formie, z jednym kamieniem o dowolnej masie, osadzonym w delikatnym koszyczku.

Idealny brylant na zaręczyny to ten, który najlepiej spełnia oczekiwania osoby kupującej lub tej, której ma być ofiarowany. Ważny jest dobór odpowiedniej charakterystyki kamienia, zawierającej się w kryteriach zasady 4C. „Złotym środkiem” pomiędzy masą kamienia a jego jakością są Brylanty o barwie G-H (biel) i czystości Si (małe inkluzje niedostrzegalne gołym okiem). W tej grupie cenowej masa kamienia jest duża przy stosunkowo wysokiej jakości.